Το νησί της μαστίχας φημίζεται για την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική των μεσαιωνικών οικισμών και των περιχώρων του, το άρωμα των εσπεριδοειδών του, τη λαογραφική του παράδοση, τη ναυτιλία του και τη μακραίωνη ιστορία του.
Μεγάλο ενδιαφέρον επίσης, παρουσιάζει και η γεωλογία του.
Τα πετρώματα της Χίου είναι κυρίως ιζηματογενή και δημιουργήθηκαν σε διάφορες γεωλογικές περιόδους, άλλα σε θαλάσσιες, άλλα σε λιμναίες περιοχές, από αιωρούμενα σωματίδια – κυρίως κελύφη μικρών, πλαγκτονικών οργανισμών – που κατακάθισαν στον πυθμένα κατά στρώματα, συμπιέστηκαν ισχυρά και μαζί με τη δράση χημικών διεργασιών μετατράπηκαν σε συμπαγείς λίθινες μάζες.
Δεν απουσιάζουν βέβαια τα ηφαιστειακά πετρώματα. Μπορεί να υστερούν σε έκταση και χαρακτηριστικές δομές, οπωσδήποτε όμως συμβάλουν στην παρουσία ενός πολυποίκιλου γεωλογικού συνόλου.
Συνοπτικά λοιπόν, από γεωλογικής άποψης η Χίος διαθέτει:
-
Τα αρχαιότερα (μαζί με την Κω) ιζηματογενή πετρώματα της Ελλάδας ηλικίας 450 εκ. χρονών (ΒΔ Χίος).
-
Μεγάλης έκτασης ασβεστολιθικές περιοχές (ΒΑ-Κεντρική-ΝΔ Χίος) με χαρακτηριστικές τεκτονικές –επωθήσεις, ρήγματα - και καρστικές δομές όπως ξηρές κοιλάδες, φαράγγια, δολίνες, πόλγες, ασβεστολιθικά πεζοδρόμια, σπήλαια, βάραθρα.
-
Λιμναία ιζηματογενή πετρώματα (ΝΑ Χίος).
-
Ηφαιστειακά πετρώματα (Εμπορειός, Κώμη, Καμπιά, Καρδάμυλα).
|
 |
Δύο χαρακτηριστικά δείγματα του γεωλογικού πλούτου του νησιού είναι το καταστόλιστο
Σπήλαιο των Ολύμπων και το μεγάλης αρχαιολογικής αξίας
Σπήλαιο του Αγίου Γάλακτος!!
|
